Ey Pazar, hatırlattın yine bana çocukluğumu.. sessiz sokaklarını sabahın.. o kahvaltıyı, dört gözle beklediğim.. kapıdan geçen simitçiyi.. evin her tarafını saran o taptaze süt, mis gibi kızarmış ekmek kokusunu.. “anne geliyorum hemen deyip sabahın o sessizliğini dinlemek için evden kaçtığım zamanları.. küçücük ellerimle dokuna dokuna buz gibi evlerin duvarlarına sokaktaki köpeklerle o en tatlı yürüyüşlerimi.. en güzel resimlerimi yaptığım, hayaller kurmak için koşup gittiğim, bağıra bağıra şarkılar söylediğim, çiçeklerinin üzerinde uyuyakaldığım o güzel manzaraya en yukarılardan bakan sessiz tepeyi hatırlattın bana, su perisini hatırlattın..
ve devamında anneme yardım etmeye çalıştığım kahvaltı sofrası.. kocaman ailemle yaptığım en güzel en tatlı kahvaltıyı hatırlattın, dedemin yanına usulca oturduğum, babaannemin ekmeğime reçel sürdüğü annemin o en güzel kahvaltısı, babamın çamlı omleti… çocukların neşesiyle derin mutluluğu hisseden o güzel ailemin pazar sabahı…hepsini ama hepsini bana çocukluğumun en güzel anlarını her pazar olduğu gibi yine sen hatırlattın…
Su Perisi 
Yorum bırakın