Daha bu sabah bir asker daha gönderdi bir ana.. Üst sokağımızdan gelen davul zurna sesleriyle açmıştık halbuki gözlerimizi sabaha. Sırtlarına Türk bayrakları sarmış birçok genç, bu vazifenin aslikahramanlarıyla dolu koca bir kalabalık müthiş bir heyecan vardı o sokakta. Daha bu sabah penceremden izlerken düşünmüştüm; bir ana ne hisseder evladını bilinmeze yollarken diye, ne teselli eder onu ya da zaman kavramıyla nasıl başa çıkar o akıl. Ya geri gelmezse ihtimalleri, her an kötü bir haber için çalacak telefon korkusu ya da beklediği o sesten hiç gelmeyecek telefonların endişesi. Bu yüzden kadın ana olduğu için güçlü olmak zorunda başka hiç bir gerekçe yok, ne hırs ne azim ne de hedef..

Bir anaya evladın öldü nasıl denir? Gelmeyecek bir daha, dokunamayacaksın, koklayamayacaksın, sana bir daha “Anne” demeyecek nasıl denir? Elleri başında, bakışları kaybolmuş, ruhu aklı her şeyi toprağın altında kalan bir kalp nasıl atmaya devam eder? Vatan için kolu kanadı kırılan bir ana, canından can verdiğini o toprağa nasıl koyar? O can, kendinden bir parçayken toprağın altına bıraktığı kendi değil midir zaten? O kadar çok eksilmişken yaşamak gücüne gitmez mi? Evladının tadamadığı nefesi almaya devam etmek, yaşayamadığı hayatı salise salise yaşamak mümkün mü? En garibanı bayramlar değil midir artık, tat tuz kalır mı sanki artık aldığın o nefeste..

“Acıyı paylaşmak” ben bu klişeye kendimi bildim bileli inanmadım inanmam da.. İnsanoğlu senin için ağlarken bile kendinin yaşama ihtimalini düşünerek döker o gözyaşlarını. Matem kısmında herkes yanında olacaktır Acını Paylaşacaktır(!) sonra sonrası sadece senin çaresizliğin, senin kaybın, senin hasretin. Herkes kapısını çeker oturur. Öyle ya ateş düştüğü yeri yakar sonuçta. Bu yüzden evladını kaybeden bir anaya teselli diye bir şey yok.

Ey şehidim, sizin kanınız bu topraklara, bizim dualarımız da size emanet.. Sizler sıranızı savdınız hayattaki anlamınızı vefakar yürekleriniz kırılmaz cesaretlerinizle gösterdiniz, sıra bizlerde..

Rabbim anasına bu acıyı yaşatmak pahasına, vatan uğruna kanını bu topraklara emanet etmiş tüm şehitlerimizin tüm canlarımızın tüm gececik fidanlarımızın mekanını cennette en yüksek yerlerde eylesin.