(‘Aşktan Nasibini Almış Cümleler’ serisinin ‘Leylak Vakti’ – ‘Nar Çiçeği’  – ‘Kırlangıç Mevsimi’ bölümlerinden sonraki dördüncüsü ‘Yağmur Damlasında Bir Tutam Sevda’..)

Deliliğine aşık olduğun birini akıllandırmaya çalışmayacaksın.. Girmeye niyet ettiysen bu yola zaten sen de deli olacaksın.. Elini nice yapmayacağın şeylere bulayacak sonra da değer mi diye sorgulayacaksın defalarca.. Uğruna değer dediğin aşk için canın yanması bu yüzden mubah.. Bu yüzden döktüğün gözyaşlarına sitem etmez yağmur, bu yüzden toprağın kokusu yakışır kalbi kırılmış saçlarına..

Elbette canın yanacak, elbette kafan karışacak çokça ikilemde kalıp çok kez aklını ezip geçecek kalbinin ayakları.. Elbette defalarca kendine yenileceksin ve yine kendin kazanacak..

Sonra bir kuytu köşe bulacaksın, herkesin kendini iyi hissettiği bir kuytu köşesi vardır ya. Bazen bir anı, bir koku bazen yeşil bazen mavidir doyasıya kaybolduğun o kuytu köşe.. O kuytu köşelere saklayacaksın canının acısını.. Zamanlı zamansız aklına düşecek nedensiz seçimlerin..

Ve bir deva belirecek aklında kalbinle müttefik.. Değer miydi sorusuna yürekten verilecek bir cevap yeri gelir acıyı bile kıymetli kılabilir “her şeye değer”.. Bu yüzden her duygunun delikanlı bir yanı vardır, ve bu yüzdendir ki öyle her yüreğe konmaz niceleri..

……Sen istisnaydın ve ben bir istisnaya aşık oldum işte tam da bu yüzden ne tekrarı ne de bir benzeri olabilir.. Unutma bulutlara takılı kalmış bir yol izi bizimkisi..