Maviş bir Türkmen babaannenin torunu olmak başka bir şey elbette 🤗 Bu yazıyı buna istinaden okumanız dileğiyle..
Dizine başını her koyduğunda masallar dinlediğin bir babaannen olduğu, gökyüzüne her baktığında gönlünden geçenlerin bulutlarda şekil bulduğu ya da her elma şekeri tadışında kırmızıya bir kez daha aşık olduğun sürece……… ve daha nicelerinde hep çocuksun.. Anlayacağın, çocukluğun olduğu sürece ömrünün geri kalan kısmı da küçük küçük tınılarda saklı bir çocuktur aslında..

Bu yüzden doğup büyüdüğün yerde bıraktığın anılarda kalır en büyük yanın.. Sonrasında kim olursan ol, büyümek çocukluğun gibi oturmaz üzerine.. Doğup büyüdüğün yerler kadar iyi tanıyamazsın hiçbir yeri, hiçbir nisan yağmuru hiçbir ağustos güneşi öyle tanıdık gelmez.. Sokağın dahi bir kokusu vardır ya, o kokuda kalır çocukluğun, bir dilim salçalı ekmekte ve tabii ki babaannenin sesinde..